Komunikat Biskupa Siedleckiego

Komunikat Biskupa Siedleckiego KAZIMIERZA GURDY
w związku z wprowadzeniem w Polsce nowych obostrzeń sanitarnych

Mając na uwadze zwiększającą się gwałtownie liczbę zakażeń koronawirusem i wprowadzone przez władze państwowe nowe obostrzenia sanitarne, dotyczące również udziału wiernych w zgromadzeniach religijnych (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 października 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii Dz. U. z 2020 poz. 1829), a także w oparciu o Komunikat Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski z dnia 16 października br. niniejszym informuję, że:

1. Od dnia 17 października br. na mocy powyższego Rozporządzenia § 1 p. 6 b zostaje wprowadzony przepis, że „zgromadzenia organizowane w ramach działalności kościołów i innych związków wyznaniowych mogą się odbywać, pod warunkiem, że w przypadku, gdy zgromadzenie odbywa się:

1) w budynkach i innych obiektach kultu religijnego, znajduje się w nich, przy zachowaniu odległości nie mniejszej niż 1,5 m, nie więcej uczestników niż 1 osoba na 4 m2 powierzchni w obszarze żółtym albo 1 osoba na 7 m2 powierzchni w obszarze czerwonym, oprócz osób sprawujących kult religijny lub osób dokonujących pochowania, lub osób zatrudnionych przez zakład lub dom pogrzebowy w przypadku pogrzebu, oraz że uczestnicy realizują obowiązek zakrywania ust i nosa, o którym mowa w § 27 ust. 1 z wyłączeniem osób sprawujących kult religijny;

2) na zewnątrz, uczestnicy przebywają w odległości nie mniejszej niż 1,5 m od siebie i realizują obowiązek zakrywania ust i nosa, o którym mowa w § 27 ust. 1, z wyłączeniem osób sprawujących kult religijny.”

2. W związku z powyższymi ograniczeniami, jak również mając na uwadze dobro duchowe wiernych, zgodnie z kan. 87 § 1, kan. 1245 i kan. 1248 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego udzielam – do odwołania – ogólnej dyspensy od obowiązku uczestnictwa we Mszy św. w niedziele i święta nakazane wszystkim wiernym Diecezji Siedleckiej i osobom przebywającym na jej terenie.

3. Skorzystanie z dyspensy oznacza, że nieobecność na Mszy św. niedzielnej i w święta nakazane nie jest grzechem. Jednocześnie zobowiązuję osoby korzystające z dyspensy do trwania na osobistej i rodzinnej modlitwie ze wspólnotą Kościoła poprzez uczestniczenie we Mszy św. transmitowanej w radiu, telewizji lub internecie. Zachęcam – przy zachowaniu roztropności i wszystkich zaleceń sanitarnych – do udziału w Eucharystii w dni powszednie, kiedy gromadzi się zazwyczaj mniejsza ilość wiernych niż w niedzielę.

4. Przypominam, o zachowaniu dystansu społecznego, dezynfekcji rąk oraz o obowiązku noszenia maseczek lub przyłbic zakrywających nos i usta. Maseczek lub przyłbic winni używać wszyscy przebywający w przestrzeni wspólnej budynków kościelnych i parafialnych, zarówno duchowni jak i świeccy, w czasie liturgii i poza nią. Wyjątek dotyczy tylko kapłana, który przewodniczy liturgii, lektora i psalmisty w momentach czytania lub śpiewu.

5. Podczas każdej liturgii należy umożliwić wiernym przyjęcie Komunii Świętej zarówno do ust, jak i na rękę. Nie wolno zmuszać wiernych do przyjmowania Komunii Świętej na rękę, jak również nie wolno pozbawiać wiernych możliwości przyjęcia Komunii Świętej na rękę, jeżeli o to proszą. Za każdym razem należy wyraźnie ogłosić porządek przyjmowania Komunii Świętej. Jeśli obecny jest jeden szafarz, komunikuje on najpierw rząd przyjmujących na rękę, a następnie rząd przyjmujących do ust. Jeśli jest większa liczba szafarzy, wówczas każdy z nich komunikuje w oddzielnym rzędzie. Kapłan lub inny szafarz rozdający Komunię Świętą winien bezpośrednio przed tą czynnością zdezynfekować ręce, podczas niej mieć nałożoną maseczkę, a po zakończeniu obmyć palce w vasculum i powtórnie zdezynfekować ręce.

6. W kwestii sakramentu pokuty przypominam, że właściwym miejscem jego sprawowania jest konfesjonał, jednakże z uzasadnionej przyczyny spowiedź może się odbyć także poza konfesjonałem (kan. 964 § 3 KPK). W obecnych warunkach można sprawować ten sakrament np. w kościele, w kaplicy, w zakrystii lub w innym godnym miejscu, pozwalającym na zachowanie prywatności i większej odległości między penitentem a spowiednikiem. Nie można jednak spowiadać w mieszkaniach duchownych. Jeśli spowiedź odbywa się w konfesjonale, należy zabezpieczyć kratki folią, która ma być często zmieniana lub dezynfekowana.

7. Mając na uwadze bezpieczeństwo kapłanów i wiernych zalecam, aby na czas, gdy parafie znajdują się w obszarze objętym strefą czerwoną, zostały zawieszone spotkania wszystkich grup parafialnych, odbywające się w salkach duszpasterskich.

8. Informacje dotyczące organizowania na cmentarzach nabożeństw czy liturgii w Uroczystość  Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego zostaną podane w odrębnym komunikacie.

Bardzo proszę – w duchu odpowiedzialności za zdrowie własne i innych osób – o przyjęcie ze zrozumieniem powyższych zaleceń. Proszę jednocześnie o ufną modlitwę, szczególnie przez przyczynę Matki Bożej Różańcowej i naszych Błogosławionych Męczenników z Pratulina, o powrót do zdrowia kapłanów oraz wiernych naszej diecezji zakażonych koronawirusem, o radość nieba dla zmarłych i pociechę dla ich najbliższych, a także o siły fizyczne i duchowe dla wszystkich, którzy poświęcają swoje życie i zdrowie w służbie społecznej, a zwłaszcza dla pracowników służby zdrowia. Niech nadal w naszych kościołach, po każdej Mszy św., zanoszona będzie błagalna Suplikacja „Święty Boże, Święty Mocny, Święty a nieśmiertelny…”, a do modlitwy wiernych zostanie dołączone wezwanie o ustanie epidemii.

Z pasterskim błogosławieństwem

KAZIMIERZ GURDA
BISKUP SIEDLECKI

Dożynki 2020

Tradycyjnie jak co roku na zakończenie żniw obchodziliśmy Święto Plonów, dziękując Panu Bogu za dar tegorocznych zbiorów a rolnikom za trud ich pracy. Kliknij aby przejść do Galerii zdjęć.

By pozostała piękna !

Współczesny czy z kilkuwiekową historią, drewniany i murowany – kościół ! Każdy odznacza się swoistym urokiem, w każdym panuje niepowtarzalny klimat. Już w XVI wieku Jan Kochanowski w przepięknym hymnie na cześć Stwórcy napisał:

„Kościół Cię nie ogarnie, wszędy pełno Ciebie
i w otchłaniach, i w morzu , na ziemi i w niebie”

To jednak zawsze świątynia pozostaje miejscem, w którym doświadczamy szczególnej obecności i bliskości naszego Pana. I chociaż nie ma nic materialnego, co mogłoby oddać moc jego potęgi i chwały, to dokładamy wszelkich starań, aby świątynia wyglądała jak najbardziej okazale, pięknie i była godnym mieszkaniem Pana Boga.

Zewnętrzny wizerunek naszej świątyni parafialnej w ostatnich latach ulegał stopniowo niekorzystnym zmianom. Zmienne warunki atmosferyczne, zawilgocenie fundamentów sprzyjające rozwojowi chorób grzybowych sprawiły, że na zewnętrznej warstwie elewacji kościoła pojawiły się szare, nieestetyczne przebarwienia, pęknięcia i ubytki farby. Próby doraźnej likwidacji tych zniszczeń nie przynosiły oczekiwanych efektów i konieczny stał się gruntowny remont elewacji kościoła i dzwonnicy. Na podstawie przygotowanego przez architekta projektu, za zgodą Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Konserwatora Zabytków z Siedlec , w ubiegłym roku rozpoczęły się prace. Odkopano i osuszono fundamenty, aby zlikwidować źródło postępującego zagrzybienia. Dalsze prace zaplanowano na ten rok. Podczas pierwszych zabiegów przygotowujących elewację do nałożenia warstwy tynku ochronnego i odpowiedniej jakości farby elewacyjnej ujawniły się nieprzewidziane trudności. Okazało się, że  tylko pomalowanie ścian kościoła nie gwarantuje utrzymanie się farby przez długie lata. Potrzebne jest skucie kilku warstw tynku i położenie nowego.

Te nieprzewidziane czynności, niestety w znaczący sposób wpłyną na czas i koszt zaplanowanych i rozpoczętych prac remontowych. Zgromadzone przez parafian środki finansowe i pozyskane dofinansowanie zewnętrzne okazały się niewystarczające i nie wystarczą na sfinansowanie podjętego remontu.

Dokładamy wszelkich starań, aby podołać nowemu wyzwaniu. Część prac została wykonana we własnym zakresie, przez parafian, pozostaje jednak kwestia zakupu dodatkowych materiałów. Na to potrzebne są dodatkowe pieniądze. Liczymy na wsparcie także Tych, dla których parafia pod wezwaniem Św. Apostołów Piotra I Pawła w Wierzbnie, była rodzimą parafią, a obecnie swoje życie związali z innym miejscem. Zapewne pamiętają mały kościółek, w którym rozpoczęła się ich duchowa formacja i gdzie stawiali swoje pierwsze kroki na drodze wiodącej do poznawania swego Boga. Być może wiążą się z nim miłe wspomnienia i nadal darzą go sentymentem.

Wierzymy, że sprostamy temu wyzwaniu i szczęśliwie sfinalizujemy remont elewacji kościoła i dzwonnicy. Trudzimy się i pracujemy dla Pana, by Jego świątynia nabrała nowego blasku i pozostała piękna.

Małgorzata Wąsowska

Numer konta, na które można wpłacać środki na remont:
Bank Spóldzielczy, rachunek 37923600080390102320000010

 

Pamiętamy … i dziękujemy – pożegnanie księdza proboszcza Kazimierza Jóźwika

Pożegnaliśmy księdza proboszcza Kazimierza Jóźwika. Na mocy dekretu Księdza Biskupa Kazimierza Gurdy otrzymał On nominację na proboszcza parafii Huszlew. Wyrazy wdzięczności za posługę księdza Kazimierza wyrazili przedstawiciele wspólnoty parafialnej, grup formacyjnych działających przy parafii, instytucji i władz samorządowych podczas uroczystej mszy świętej w dniu 28 czerwca.

7 lat duchowego przewodnictwa naszej wspólnocie parafialnej. Jakie to były lata ?
W tym miejscu adekwatne i stosowne wydaje się przytoczenie słów Świętego Pawła. W liście do Tymoteusza, u kresu swej apostolskiej działalności , napisał :
W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na koniec odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan sprawiedliwy, Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego”.

Odwołując się do terminologii Apostoła Narodów możemy powiedzieć, że dla księdza Kazimierza Jóźwika zawody nadal trwają, zakończył się tylko kolejny ich etap – po Wisznicach, Rykach, parafiach na Syberii i Białej Podlaskiej. Jesteśmy wdzięczni Panu Bogu za to, jedną z aren „ duszpasterskich zmagań” uczynił naszą parafię, Wierzbno. Dzięki temu my mogliśmy kontynuować nasz bieg pod Jego duchowym przewodnictwem, razem pokonywać dystans wiodący do mety. Różne było to nasze wzrastanie w wierze. Byli tacy, którzy odpoczywali na poboczu utrudzeni biegiem, byli kontuzjowani, którym duchowe zmagania utrudniało właśnie zranienie. Inni zmierzali do mety, nie poddawali się, ale na ich twarzach widoczny był ogromny wysiłek. Ksiądz był liderem, przodował i nie pozwalał zapomnieć o celu , do którego dążymy. Pełen wiary, zapału i optymizmu nikogo nie mijał , nie pozostawiał w tyle, w osamotnieniu. Jednych zachęcał do powrotu na bieżnię, innym pomagał pokonywać kontuzję, a utrudzonym podawał dłoń, aby nie ustali dotarli do mety. Wiele inicjatyw, które m.in. miały nas aktywizować, pomagać nam wzrastać w wierze czy budować jeszcze trwalszą wspólnotę zatroskanych o zbawienie. Przykładem jest Orszak Trzech Króli, Drogi Krzyżowe ulicami Wierzbna według oryginalnych , autorskich scenariuszy, rozbudowane Nabożeństwa Fatimskie, uroczyste Dziękczynienia za plony, pielgrzymki do sanktuariów położonych w różnych miejscach w Polsce. Każdej grupie wiekowej stwarzał Ksiądz szansę do formowania się – dzieciom, młodzieży, rodzicom, małżonkom i seniorom.

Posługa i działalność księdza Kazimierza Jóźwika nie ograniczała się jedynie do parafii. W czasie swej 7 – letniej duszpasterskiej posługi stał się on animatorem życia społeczności lokalnej. Z jego inicjatywy i przy współudziale parafii organizowano Festyny Rodzinne, Dni Seniora i święta niepodległościowe. W 100 rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości na skwerku przy kościele stanął pomnik upamiętniający to wydarzenie. Uroczystość zgromadziła przedstawicieli powiatu węgrowskiego, władze samorządowe i liczną rzeszę mieszkańców Wierzbna i okolicznych miejscowości. Pomysł, finansowanie i ogromny trud włożony w przygotowanie – ksiądz Kazimierz. To wszystko budowało wspólnotę i cementowało nasze środowisko. O Wierzbnie się mówiło, do Wierzbna chętnie przyjeżdżano, bo w Wierzbnie się działo ( bogate opisy i relacje z wydarzeń zamieszczone są na stronie parafialnej).

Tak metaforycznie, w wielkim skrócie, parafrazując słowa Św. Pawła można odnieść się do  posługi księdza proboszcza Kazimierza Jóźwika w naszej wspólnocie parafialnej. Wiele inicjatyw, pomysłów, sposobów, ale i czasu, własnego przykładu, zrozumienia dla nas parafian, abyśmy nie zeszli, trwali i wzrastali na drodze wiodącej do Pan Boga, do naszego zbawienia.

Wierzymy, że wieniec sprawiedliwości przygotuje dla Księdza Pan sprawiedliwy. A my? Jaką nagrodę za tyle dobra duchowego możemy Księdzu ofiarować? Z naszej strony płynie zapewnienie o modlitewnej pamięci..

Kolejna arena przed Księdzem, inni zawodnicy czekają na posługę i duchowe przewodnictwo Życzymy Bożego błogosławieństwa w zawodach, które jeszcze przed księdzem, które dopiero rozpoczyna.

                                                                    Szczęść Boże !!!
                                                                   Małgorzata Wąsowska