Pamiętamy o Babciach i Dziadkach – Dzień Seniora

DSCN1104_zmień rozmiarDzień Seniora obchodzony 1 października w naszej społeczności pokazał, że zamiast narzekać na różne trudności, można z powodzeniem wspólnie działać. Mamy szansę okazać szczerą życzliwość, wdzięczność i miłość osobom w starszym wieku, często już schorowanym i samotnym. Przygotowując to święto, odwiedziliśmy ponad 120 szanownych Seniorów z uczniami z klasy VII i III gimnazjum ze szkoły w Wierzbnie. Te odwiedziny zachęciły młodzież szkolną do włączenia się w posługę wolontariatu. Zapraszając na Dzień Seniora spotykaliśmy wspaniałe Babcie i uradowanych Dziadków. Pragnęliśmy wnieść w ich życie choćby promyk światła i miłości.DSCN1099_zmień rozmiar

Piękne upominki dla naszych Seniorów przygotowali wychowawcy i wychowankowie Warsztatów Terapii Zajęciowej w Jaworku. To szkic kościoła w Wierzbnie wykonany metodą wypalania na desce.

Wyrażam wdzięczność tym, którzy przywieźli swoich Dziadków i Babcie na uroczystą Eucharystię w pierwszą niedzielę października. Świątynia wypełniła się po brzegi, a niektórzy musieli szukać dla siebie miejsca na zewnątrz, korzystając ze słonecznej pogody. Głównymi bohaterami Eucharystii byli szanowni Seniorzy. Ich otoczyliśmy szczególną modlitwą. W homilii rozważaliśmy słowa św. Jana Pawła II: „Idźmy naprzód z nadzieją!” CDSCN1094_zmień rozmiarhcemy patrzeć z nadzieją w przyszłość także wtedy, gdy nadchodzi jesień życia. Czas szybko biegnie, a przybliża się wieczność. Jan Paweł II uczy nas, jak radośnie i owocnie przeżywać każdy dzień, mężnie podejmować krzyż choroby i jednoczyć się z Panem Bogiem przez modlitwę.

Po Mszy św. naszych Seniorów pozdrowiła pani wójt Hanna Kelleher, mówiąc o ich wielkim wkładzie miłości i pracy dla rodzin i naszej społeczności. Następnie zabrała głos pani sekretarz gminy, pani Barbara Kowalczyk i kierownik GOPSu, pan Witold Piórek. Dzieci i młodzież przedstawiły piękny program dla kDSCN1112_zmień rozmiarochanych Babć i wspaniałych Dziadków. Z serca dziękuję pani Małgorzacie Wąsowskiej za przygotowanie z uczniami naszej szkoły części artystycznej. Podziękowania kieruję także do pani Anety Miklaszewskiej za oprawę muzyczną uroczystości. Na zakończenie pozdrowiła naszych Seniorów pani Elżbieta Trojanowska, kierownik Warsztatów Terapii Zajęciowej w Jaworku i wraz z wolontariuszami z MOWu wręczyła Babciom i Dziadkom upominki. Nie zabrakło też pozdrowień od młodzieżowego wolontariatu i uczyniła to Monika Grabowska. Korzystając ze słonecznej jesiennej pogody zrobiliśmy jeszcze na pamiątkę wspólną fotografię.

Jestem szczególnie wdzięczny Panu Bogu za młodzież, która chętnie angażuje się w wolontariacie. Zawierzam nasze Babcie i Dziadków opiece Matki Bożej i ufam, że uda się wspólnie zorganizować Wigilię dla Seniorów.

– ks. Kazimierz Jóźwik

DSCN1119_zmień rozmiar

Zastrzyk optymizmu u progu jesieni

DSCN1072Słowa. Wiernie nam towarzyszą i bardzo często determinują nasze zachowania. Ich niezwykłej mocy doświadczamy niemal codziennie. Raz podnoszą nas na duchu i dodają przysłowiowych skrzydeł, kiedy indziej, ostre jak brzytew, potrafią ranić pozostawiając bolesne blizny na duszy. Wszystkie pozostają w cieniu Jednego, Jedynego Słowa, objawionego nam przez samego Boga kiedyś i kierowanego do nas współcześnie za pośrednictwem innych ludzi.

„Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – wyrocznia Pana. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.  Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego,  tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa” (Iz 55).DSCN1084

24 września gościliśmy w naszej wspólnocie parafialnej księdza Jarosława Dziedzica oraz Magdę i Grzegorza Wojdatów z Sobolewa. Przypadkowa zbieżność w czasie ich pobytu, częściowo zaimprowizowane spotkanie, ale wspólny mianownik tematyczny ich świadectw – realne doświadczanie działania Pana Boga w ich życiu i działaniu. Ksiądz Jarosław pełni posługę duszpasterską w Boliwii. Jego barwna opowieść przeniosła nas w realia boliwijskiego Kościoła. Złożone warunki – odmienna mentalność, kultura, ciągle żywe tamtejsze wierzenia, bardzo skromne zaplecze do godnego sprawowania liturgii i … pogoda ducha, optymizm i pokora kapłana, który każdego dnia staje przed nowymi wyzwaniami. Z wielką wdzięcznością mówił o naszym comiesięcznym finansowym wsparciu. Dzięki niemu doposaża miejscową świątynię, m.in. w szaty i naczynia liturgiczne, organizuje ewangelizacyjne wyjazdy dla dzieci młodzieży.

DSCN1074O tym, jak Pan Bóg działa w ich życiu opowiedzieli nam także Magda i Grzegorz. Należą do Kościoła Domowego. Nie byli wolni od ludzkich słabości, popełniali błędy, ale doświadczyli wielkiej bożej łaski, która pomogła nadać ich życiu nowy sens. Podkreślali siłę i moc płynącą z podjęcia Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Jest to dobrowolne przyrzeczenie całkowitej abstynencji, nie kupowanie i nie częstowanie alkoholem innych osób. Jak to określili: „Taki post w intencji innej osoby”. Przytoczyli przykłady bliskich im osób, którym dzięki krucjacie udało się zerwać z nałogiem i rozpoczęli drogę powrotu do wolnego życia.

Pan Bóg realnie działa – chciałoby się rzec po wysłuchaniu tych świadectw. Każdy z nas doświadcza Jego obecności w swoim życiu, nie zawsze jednak tak otwarcie i odważnie potrafimy o tym mówić. Słowo innych umacniało nas w tym przekonaniu, a może dopiero obudziło tego świadomość. Jesteśmy wdzięczni za kolejny zasiew na glebie naszych serc, jakiego dokonali ksiądz Jarosław Dziedzic oraz Magda i Grzegorz Wojdatowie. Czy wydamy obfitsze owoce? Zależy tylko od nas. Ich relacja utwierdziła nas, że nad naszymi drogami górują drogi boże, zawsze proste, chociaż wąskie, wymagające uwagi i wysiłku, zapewniające wszakże dojście do celu. Radosne przesłanie u progu melancholijnej jesieni. Dziękujemy !

Małgorzata Wąsowska

DSCN1080

Porządek adoracji 40-godzinnego Nabożeństwa: 28-30 września 2017 r.

 Czwartek: 28 września:

7.30 – Msza św.
8.00 – rozpoczęcie adoracji Najświętszego Sakramentu, siostry z Kółka Różańcowego Kobiet w Wierzbnie
9.00 – mieszkańcy Lasu Jaworskiego
10.00 – mieszkańcy Helenowa
11.00 – mieszkańcy Wólki
12.00 – mieszkańcy Świdna
13.00 – mieszkańcy Wyględówka
14.00 – mieszkańcy Jaworka
15.00 – Koronka do Miłosierdzia Bożego, mieszkańcy Janówka
16.00 – mieszkańcy Sobonia
17.00 – mieszkańcy Cierpiąt i Adamowa
18.00 – Msza św.
19.00 – mieszkańcy Wierzbna (od p. Szymańskiej do Urzędu Gminy)
20.00 – mieszkańcy Wierzbna (od p. Gogłozów do końca miejscowości)
21.00 – błogosławieństwo końcowe i Apel Jasnogórski

Piątek, 29 września:

7.15 – Msza święta
8.00 – rozpoczęcie adoracji Najświętszego Sakramentu, siostry z Kółka Różańcowego Kobiet w Wierzbnie
9.00 – mieszkańcy Lasu Jaworskiego
10.00 – mieszkańcy Helenowa
11.00 – mieszkańcy Wólki
12.00 – mieszkańcy Świdna
13.00 – mieszkańcy Wyględówka
14.00 – mieszkańcy Jaworka
15.00 – mieszkańcy Janówka, Koronka do Miłosierdzia Bożego
16.00 – mieszkańcy Sobonia
17.00 – mieszkańcy Cierpiąt
18.00 – Msza św.
19.00 – mieszkańcy Wierzbna (od p. Szymańskiej do Urzędu Gminy)
20.00 – mieszkańcy Wierzbna (od p. Gogłozów do końca miejscowości)
21.00 – Apel Jasnogórski i zakończenie adoracji Najświętszego Sakramentu.

Sobota, 30 września:

7.30 – Msza święta
8.00 – rozpoczęcie adoracji Najświętszego Sakramentu, siostry z Kółka Różańcowego Kobiet w Wierzbnie
9.00 – mieszkańcy Lasu Jaworskiego
10.00 –  mieszkańcy Helenowa
11.00 – mieszkańcy Wólki
12.00 – mieszkańcy Świdna
13.00 – mieszkańcy Wyględówka,
14.00 – mieszkańcy Jaworka
15.00 – mieszkańcy Janówka, Koronka do Miłosierdzia Bożego
16.00 – mieszkańcy Sobonia
17.00 – mieszkańcy Cierpiąt
18.00 – Msza św.
19.00 – mieszkańcy Wierzbna(od p. Szymańskiej do Urzędu Gminy)
20.00 – mieszkańcy Wierzbna (od p. Gogłozów do końca miejscowości)
21.00 – Apel Jasnogórski

Parafialne dziękczynienie za plony – 20 sierpnia

2017-08-20 12-42-11_zmień rozmiarChociaż z nieba lały się strugi deszczu, chociaż panowało dokuczliwe zimno, chociaż wiadomo było, że taka pogoda uniemożliwi realizację wszystkich zaplanowanych punktów uroczystości, to w niedzielne przedpołudnie świątynię i plac przykościelny tłumnie wypełnili wierni. Już św. Paweł Apostoł w Liście do Rzymian pisał: „Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk, czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz?” (Rz 8,35). Cóż zatem znaczyła mało zachęcająca do wyjścia z domu aura wobec potrzeby wyrażenia wdzięczności Bogu za jego łaskawość towarzyszącą rolnikom podczas tegorocznych żniw! To Boże błogosławieństwo sprawiło, że spichlerze (silosy zbożowe) wypełnione są ziarnem, na zbiór czekają łany dorodnej kukurydzy, półki spiżarek pełne są przetworów z owoców i warzyw i … w każdym miejscu dostrzegamy Bożą ingerencję, wspierającą nasz ludzki wysiłek.2017-08-20 12-11-08_zmień rozmiar

Dziękowaliśmy za Nią podczas uroczystej mszy św., a zewnętrznym przejawem tej wdzięczności był bochen chleba upieczony z tegorocznego ziarna oraz  tradycyjne wieńce dożynkowe i kosze z darami ziemi, złożone u stóp ołtarza przez przedstawicieli poszczególnych miejscowości. Jak przystało na prawdziwe dożynki, nie mogło zabraknąć ich starościny i starosty. Tę zaszczytną funkcję pełnili: pani Maria Patoka i pan Waldemar Gąsiorowski, mieszkańcy Janówka. Pan Rafał Okrzeja, właściciel stadniny koni w Janówku, zadbał o to, aby tak zacni goście i gospodarze uroczystości przybyli na nią w równie uroczysty sposób. Wiejska konnica złożona z 2 bryczek i woza konnego, pięknie przystrojone pojazdy i uprząż koni robiły wrażenie! Dziękujemy za przypomnienie, jak to „drzewniej na wsi bywało”, jaki środek lokomocji dominował, jakie znaczenie dla gospodarzy miało i ilu zabiegów wymagało odświętne przygotowanie furmanki i konia.

2017-08-20 12-58-54_zmień rozmiarPo zakończeniu eucharystii dożynkowy korowód przemaszerował do kaplicy. Tu odbyła się dalsza część uroczystości. Głos zabrała Wójt Gminy Wierzbno, pani Hanna Kelleher. W krótkich słowach  podziękowała  rolnikom za ich ciężką i często niedocenianą pracę. Następnie delegaci poszczególnych wiosek dokonali prezentacji „swoich dożynkowych darów”. Były więc stylizowane na ludowo przyśpiewki, wiersze i krótkie teksty związane z symboliką wykonanego wieńca.

Ideą tegorocznych dożynek było przypomnienie i podkreślenie roli, jaką w społeczności wiejskiej spełnia sołtys. Gospodarze wiosek należących do 2017-08-20 12-47-23 (2)_zmień rozmiarnaszej parafii zostali zaproszeni na uroczystość i każdy z nich otrzymał symboliczny upominek w podziękowaniu za trud i wysiłek wkładamy w pełnienie swoich obowiązków. Okazją do przypomnienia kto jest kim, w jakiej wiosce „włodarzy”, jak długo pełni swoją funkcję, był konkurs z nagrodami pod hasłem „Sołecka familiada”. Prowadzony przez „przyjaciela parafii”, pana Andrzeja Kącę, dostarczył nam wielu interesujących informacji. Radosna uroczystość przebiegała w radosnym klimacie. Jej zwieńczeniem był występ Zespołu „Divers”. Piosenki skutecznie rozgrzały nasze ciała, poczynające kostnieć od iście jesiennego chłodu.

Prozaicznie, niepogoda podczas dożynek uzmysłowiła, jak cennym było słońce w czasie, gdy na zbiór czekały łany dojrzałych zbóż, jak szybko i sprawnie dzięki temu mogliśmy zakończyć żniwny czas.

Chwała Panu!

Małgorzata Wąsowska

2017-08-20 13-30-55_zmień rozmiar

Na Oazie odkrywamy Kościół jako wspólnotę

IMG_2338_zmień rozmiarCzęsto krytyka Kościoła jako instytucji wynika z tego, że ktoś po prostu nie zna Kościoła i sam nie żyje w społeczności parafialnej. Jako instytucja bosko-ludzka Kościół ma swoje blaski i cienie, ponieważ tworzą go zastępy świętych i błogosławionych oraz rzesze grzesznych ludzi. Wymownym jest porównanie Kościoła do witrażu. Nawet piękne witraże jak np. w naszej siedleckiej katedrze, oglądane z zewnątrz, są matowe, szare  i nieatrakcyjne. Dopiero wchodząc do wnętrza świątyni, możemy dostrzec zamysł artysty, piękne obrazy z różnokolorowych szkiełek, przez które przenikają promienie słoneczne. Podobnie jest z Kościołem. Całe piękno widać od wewnątrz, gdy wzrastamy we wspólnocie Kościoła, przeniknięci Bożą mocą i światłem Ducha Świętego. Choć formalnie jesteśmy w Kościele już od dnia przyjęcia Sakramentu Chrztu św., to jednak bierne uczestnictwo w niedzielnej Mszy św., nie pozwala nam dostrzec całe bogactwo i piękno Kościoła. Potrzebna czegoś więcej, np. trudu pieszej pielgrzymki na Jasną Górę, albo udziału w rekolekcjach oazowych.IMG_2436_zmień rozmiar

Osobiście mogłem doświadczyć wspólnoty Kościoła na misjach na Syberii, a ostatnio (21 – 26 sierpnia 2017 r.) na Rekolekcjach Oazowych dla rodzin w Bobrownikach. Duch Święty w ciągu kilku dni zrobił swoje DZIEŁO i poczuliśmy się w Kościele jako w prawdziwej WSPÓLNOCIE. Niesamowite, że 18 rodzin (w tym 13 rodzin po raz pierwszy na Oazie Ewangelizacyjnej) przeżyło jakąś wewnętrzną przemianę. Otwarci na Chrystusa i Jego Słowo, gotowi do wzajemnej służby i przyjęcia spartańskich warunków bytowych wszyscy uczestnicy, a było nas prawie 70 osób, scalili się we wspólnotę. Każdego dnia zaczynało się od wspólnego obierania ziemniaków, przygotowania surówek i nakrywania na stoły, a temu towarzyszyła kawa i szczere rozmowy. Po jutrzni i śniadaniu małżonkowie gromadzili się na wspólne śpiewanie, aby przygotować repertuar pieśni na Eucharystię i nabożeństwa. IMG_2389_zmień rozmiarWielką rolę odgrywały codziennie dwa spotkania w grupach czyli kręgach rodzin, którym przewodniczyły pary animatorskie. Małymi dziećmi (było ich w sumie 23, a niektóre liczyły jeden rok czy 2 latka) opiekowała się diakonia wychowawcza, czyli mama Kasia i kilkoro dziewcząt. Dzieci szybko polubiły swoje opiekunki. Zaopatrzenie i rodzinny klimat wnosili Gosia i Jurek Baczkura zatroskani o wszystko, co było potrzebne do spokojnego życia wszystkich uczestników. Miłym wydarzeniem był mecz między tatusiami a synami w piłkę nożną oraz przejażdżka konno dla dzieci.

Codziennie bardzo ważnym wydarzeniem była wspólna Eucharystia. A Duch Święty działał, abyśmy mogli przeżyć osobiste spotkanie z Chrystusem i uwierzyć całym sercem w miłość Boga. Spotkanie Jezusa z Nikodemem i Samarytanką stało się niejako zwierciadłem dla osobistego doświadczenia Pana Boga. Mogliśmy uświadomić sobie jak wiele spraw, przyzwyczajeń i grzechów przesłania nam Boga i zajmuje naczelne rzeczy miejsce w naszym sercu. Przed Najświętszym Sakramentem uroczyście każdy miał szansę wyznać, że Jezus jest Panem naszego życia. „Poddaję się całkowicie Tobie i Twojej świętej woli, abyś uczynił ze mną to, co chcesz. Nie chcę już być więcej centrum swojego życia, Panie. Ty przejmij nad nim kierownictwo. Uczyń, abym pragnął i robił to, co TY chcesz. Ogłaszam Cię PANEM mojego życia, moim jedynym PANEM. Nie chcę być niewolnikiem ani pieniędzy, ani żadnej wady lub żądzy, ani przyjemności, która mnie oddala od Ciebie…” .IMG_2350_zmień rozmiar

Jestem wdzięczny wszystkim za szczere otwarcie na siebie nawzajem i za świadectwa. Z serca dziękuję dk Markowi Kondejowi za jego obecność, radość i posługę. W sobotę na zakończenie rekolekcji małżonkowie odnowili przyrzeczenia małżeńskie i po obiedzie nie chcieli wyjeżdżać, chociaż rekolekcje dobiegły końca. Posprzątaliśmy ośrodek i w sercu było pragnienie, aby jeszcze pozostać w tym gronie i wielbić Pana. Wiele rodzin obiecało za rok spotkać się już na dwutygodniowej Oazie.

 Wdzięczny Panu za doświadczenie Kościoła jako braterskiej wspólnoty

– ks. Kazimierz, moderator

IMG_2398_zmień rozmiar

  • Ostatnie komentarze

    • Kazimierz Jóźwik o