Wdzięczny Panu Bogu za dar powołania zakonnego w Towarzystwie Chrystusowym dla Polonii Zagranicznej alumn Piotr Wróblewski, nasz parafianin, podczas uroczystej Mszy Świętej, złożył publicznie dozgonny ślub czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. To piękne i ważne wydarzenie miało miejsce 3 kwietnia, w niedzielę Miłosierdzia Bożego, w kaplicy Domu Głównego Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu. Towarzyszyli Piotrowi Jego najbliżsi i zaproszeni goście.Uroczystości rozpoczęły się o godzinie 10:00 wspólną modlitwą różańcową, a następnie uroczystą Eucharystią, którą, w towarzystwie 26 kapłanów, celebrował Przełożony Generalny – ks. Ryszard Głowacki. Po homilii, ślubujący, między innymi Piotr, klękali i wypowiadali formułę:
„(…) staję przed Tobą,
wieczny i miłosierny Boże,
a poświęcając się na szczytną służbę
Twojego Królestwa prawdy,
pokoju i zbawienia,
składam w tymże Towarzystwie
dozgonny ślub czystości,
ubóstwa i posłuszeństwa.”
Zgromadzeni odśpiewali litanię do Wszystkich Świętych wypraszając łaski i wstawiennictwo nad nowymi Profesami Wieczystymi. Na zakończenie obrzędu każdy z nich otrzymał krzyż. W uroczystym „Te Deum” dziękowaliśmy Bogu za wszelkie łaski i dar powołania zakonnego dla alumnów. Przed błogosławieństwem alumni dziękowali przełożonym za przygotowanie, a rodzicom za dar życia i wychowania. Po głównych uroczystościach, w bardzo miłej i ciepłej atmosferze, był czas na przebywanie w gronie najbliższych, wspólny obiad, rozmowy, gratulacje… Była to przepiękna, radosna ale i wzruszająca uroczystość. Ktoś powiedział, że „śluby zakonne są – mówiąc w ogromnym skrócie – rezygnacją z rzeczy dobrych na rzecz jeszcze lepszych”.
Otaczajmy Profesa Piotra Wróblewskiego modlitwą na drodze Jego powołania. Niech Boże błogosławieństwo zawsze Mu towarzyszy, tak, aby w zdrowiu i wytrwałości mężnie służył Bogu i ludziom. Niech droga, na którą wkroczył, będzie źródłem radości i spełnienia.
„Czy jest łatwo oddać Bogu swoje życie? Wszystko rzucić i zwyczajnie za Nim biec?
Kto to pojmie? Kto wyjaśni należycie? – Tajemnica.
Cóż tu więcej można rzec?
Niech Ci będzie co dzień jasną Twoja droga!
Chociaż niesie czasem radość, czasem trud.
Niech prowadzi Cię najprościej, aż do Boga!
On Ci miłość da i ześle łask swych w bród!”
Szczęść Boże!
Aneta i Rafał Miklaszewscy