Archiwum kategorii: Bez kategorii

Szanując piękną tradycję modlitwy za zmarłych z czytaniem kartek wspominkowych informuję, że w listopadzie przede Mszą wieczorną będziemy polecać Bożemu Miłosierdziu naszych zmarłych wg następującego porządku:

– poniedziałek: zmarli z Janówka i Wyględówka,

– wtorek: zmarli z Sobonia,

– środa: zmarli z Jaworka,

– czwartek: zmarli z Adamowa, Świdna, Wólki i kartki spoza parafii,

– piątek: zmarli z Cierpiąt, Helenowa, Lasu Jaworskiego i kartki bez adresu,

– sobota: zmarli z Wierzbna.

W każdą niedzielę także przed Eucharystią będziemy modlić się za zmarłych, wypraszając dla nich wiecznie zbawienie.

Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym. Amen.

Zobacz galerię

Myśl o wyjeździe młodzieży w Bieszczady długo dojrzewała w moim sercu: aby pokazać im piękno gór, bliskość i wielkość Pana Boga oraz zachęcić młodych do wysiłku przezwyciężania samego siebie i kształtowania silnej woli.  Dodatkowym impulsem było duże zaangażowanie się młodzieży gimnazjalnej w przygotowanie II Festynu Rodzinnego w Wierzbnie.

Licząc, że Pan Bóg da nam piękną jesienną pogodę, wyruszamy wraz z p. Elżbietą Wąsowską i Marleną Gorczycą, jako opiekunami, w grupie 23 radosnych osób. W środę zwiedzamy jeden z najpiękniejszych skarbów architektury renesansowo-manierystycznej w Europie – zamek w Krasiczynie, który został zbudowany na przełomie XVI i XVII wieku.

A potem wszyscy z podziwem słuchamy przewodnika i oglądamy obiekty  Elektrowni Solina należącej do Zespołu Elektrowni Wodnych Solina – Myczkowce na rzece San. Solina jest jedną z największych elektrowni szczytowo-pompowych na dopływie naturalnym. Górny jej zbiornik tworzy największe w Polsce sztuczne jezioro. Juz przed 17.00 docieramy do Ustrzyk Górnych, gdzie mamy zakwaterowanie Archidiecezjalnym  Domu Pielgrzyma, w którym byliśmy zakwaterowani. Uczestniczymy w miejscowym kościele we Mszy świętej i mamy możliwość ucałowania  relikwii krwi  św. Jana Pawła II.

Następnego dnia podczas wspinaczki podziwiamy piękno gór, w dobrych humorach zdobywamy Połoninę Wetlińską i odpoczywamy w schronisku, które nosi nazwę Chatka Puchatka. Schronisko na Połoninie Wetlińskiej jest jedynym tak naprawdę górskim schroniskiem w Bieszczadach, pozostałe znajdują się w dolinach. Znajduje się ono na wysokości 1228 m n.p.m.

Po zejściu do Wetliny udajemy się na mobilny spacer Małą Pętlą Bieszczadzką, możemy zobaczyć zabytkowe cerkwie w Chmielu i Smolniku oraz wysłuchać regionalnych historii i ciekawostek. Wieczorem tego dnia czeka nas ognisko i dużo wrażeń.

Ostatniego dnia, juz w drodze powrotnej do Wierzbna odwiedzamy  osadzone na szczycie wzgórza Sanktuarium Męki Pańskiej w Kalwarii Pacławskiej, gdzie uczestniczymy we Mszy św. i  jeden z ojców franciszkanów opowiada nam o tym pięknym miejscu.  Przed cudownym wizerunkiem Matki Bożej „cierpliwie słuchającej” modlili się wielcy Polacy: m.in. Stanisław Żółkiewski, Stefan Czarniecki, Jarema Wiśniowiecki,  król Jan Kazimierz czy Jan III Sobieski. Pełni wrażeń wracamy do Wierzbna.

Chwała Bogu za ten piękny czas… ks. Kazimierz.

„Rodzina górą!” Dnia 20 września, podobnie jak w roku ubiegłym, został zorganizowany w Wierzbnie Festyn Rodzinny. Głównym organizatorem był Zespół Szkół w Wierzbnie, przy zaangażowaniu parafii, OSP w Wierzbnie i Urzędu Gminy. Celem festynu jest promowanie niezastąpionej roli rodziny jako podstawowej wspólnoty; budowanie rodzinnych, życzliwych relacji w naszym środowisku i pozyskiwanie funduszy na remont boiska szkolnego.

Preludium dla całego festynu był bieg rodzinny  (trasa ok. 650 m) o puchar proboszcza. Po Mszy św. o godz. 11.00 wystartowaliśmy z parkingu przy kościele, aby dobiec do mety na terenie boiska szkolnego. Zwyciężył Przemysław Jachimowicz, drugie miejsce zajęli Małgorzata i Michał Wąsowscy, a trzecie rodzina Miklaszewskich.

Na boisku szkolnym czekało wiele atrakcji dla dzieci, młodzieży i dorosłych: stoisko gastronomiczne ze swojskim jadłem (krokiety, pierogi, pyszny bigos, swojska kiełbasa i kaszanka z grilla, przeróżne ciasta, a do tego gorąca herbata i kawa oraz wata cukrowa); przejażdżka na kucyku, dmuchana zjeżdżalnia, kule wodne, wystawa prac uczniowskich, ukazująca talenty drzemiące w dzieciach, wystawy twórców ludowych i wiele innych.

Pan dyrektor Krzysztof Zarzycki i pani wójt Hanna Kelleher oficjalnie przywitali wszystkich zebranych gości, rodziców z dziećmi i przyjaciół szkoły, którzy wspierają materialnie różne szkolne inicjatywy. Całą imprezę prowadził Andrzej Kąca z Grębkowa.

Program artystyczny rozpoczęły Natalia Replin i Anna Jaworowska piosenką: „Wszystkie drogi prowadzą do Wierzbna”. Wspaniale zaprezentowali się przedszkolaki wykonując tańce ludowe. Wielki aplauz zdobyli rodzice, przedstawiający bajkę o Czerwonym Kapturku. Z dużym zainteresowaniem zostały także przyjęte scenki: „Darcie pierza i kiszenie kapusty”. Młodzież gimnazjalna z wdziękiem przybliżyła nam staropolskie tradycje i zwyczaje, już powszechnie zanikające. Szczere podziękowania należą się nauczycielom i wychowawcom za cały trud przygotowania części artystycznej z dziećmi i młodzieżą.

W dalszej części programu był konkurs o tytuł „super sołtysa” Gminy Wierzbno. Do rywalizacji w różnych konkurencjach stanęło 12 sołtysów. Puchar wójta gminy i tytuł super sołtysa zdobył Zbigniew Szatkowski z Jaworka. Pięknie zaprezentowała się schola parafialna pod kierunkiem p. Anety Miklaszewskiej. W trakcie tego koncertu została przeprowadzona aukcja, m.in. obrazu namalowanego przez p. wójt Hannę Kelleher, tortu, ikony Matki Bożej bolesnej i koszulki reprezentacji Polski w piłkę nożną. Dochód z tej licytacji został przeznaczony na renowację boiska szkolnego. Pomimo siąpiącego deszczu wiele osób z radością wysłuchało pieśni wykonane przez zespół „Jaworki”, a także „Mariolkę” w wykonaniu Dawida Jaworowskiego.

W trakcie występów w jednym z namiotów była rozgrywana loteria fantowa, gdzie każdy los wygrywał. Z serca dziękuję wszystkim za przyniesione fanty i radosne zaangażowanie. Oprócz tego absolwentki gimnazjum rozprowadzały bilety na „Los szczęścia”. I ten, do kogo uśmiechnie się szczęście, mógł za 10 zł wygrać: telewizor albo kuchenkę mikrofalową lub dwóch pięknych jeży wykonanych z siana. Na boisku szkolnym młodzież z MOWu w Jaworku rozegrała mecz w piłkę nożną  z uczniami naszego gimnazjum. Wierzbno zostało rozgromione: 13-0. Już pod wieczór strażacy z OSP Wierzbno i OSP Grębków zademonstrowali pokaz gaszenia płonącego auta i udzielania pierwszej pomocy poszkodowanym.

Wieczorem zabawa taneczna. Zespół Diverse z Grębkowa przygrywał, a wiele osób poszło w tany. Atrakcją wieczoru był pokaz sztucznych ogni, który zostawił niezapomniane wrażenia w sercach zgromadzonych.

Z całego serca wyrażam podziękowanie wszystkim, kto pomógł w organizacji festynu i każdemu, kto skorzystał z zaproszenia do wspólnej zabawy.

Z wdzięcznością – ks. Kazimierz.

Znamy powiedzenie, że „wszystko jest dobre, co dobrze się kończy”. Otóż zakończyły się wakacje i do ostatnich dni mamy piękną słoneczną pogodę. W czasie wakacji było wiele niezapomnianych spotkań i przeżyć. I jest za co dziękować Panu Bogu.

Dla mnie pięknym darem Pana Boga była możliwość odwiedzenia po raz kolejny przepięknego zakątka Polski w Kotlinie Kłodzkiej. Pierwszym celem naszej pielgrzymki była Jasna Góra i spotkanie z Maryją w cudownym wizerunku. Apel Jasnogórski i serdeczna modlitwa (23 sierpnia) umocniły moją więź z Kościołem i ducha wdzięczności za wszystko.

W poniedziałek o  6.00 w Eucharystii przed obliczem Czarnej Madonny zawierzam całą naszą parafię. Jedziemy do Międzygórza koło Bystrzycy Kłodzkiej i zaczyna się podchodzenie na szczyt Iglicznej w masywie Śnieżnika. Trochę zadyszani dochodzimy do pięknej świątyni pod wezwaniem Matki Bożej Śnieżnej lub Matki Bożej,

Przyczyny naszej radości. Po Eucharystii mamy lody z racji imienin Bartka, jednego z uczestników naszej wyprawy.  Jeszcze przed 18.00 dojeżdżamy do Wambierzyc, gdzie od wieków jest czczona Maryja jako Królowa rodzin w przepięknej bazylice. Cała miejscowość Wambierzyce już od średniowiecza jest celem pielgrzymek do cudownej figurki Matki Bożej, wyrzeźbionej na pamiątkę objawienia jakie wg tradycji miało tutaj miejsce w XII w. Później, bo w XVII w., powstał tu duży ośrodek pątniczy, obejmujący kościół i zespół kalwaryjski  i Wambierzyce często były nazywane „Dolnośląską Jerozolimą”.

We wtorek chociaż niebo spowite w czarne chmury i siąpi deszcz, to my jedziemy do Kudowej-Zdrój i dalej do Czermnej. Miejsce jedyne w swym rodzaju to Kaplica Czaszek, której ściany są wyłożone autentycznymi kośćmi i czaszkami. Jest to swoisty grobowiec, założony w 1776 r. przez miejscowego proboszcza Vacłava Tomaska, który zgromadził szczątki ponad 20 000 ludzi (ofiary wojen toczonych w XVII-XVIII w i zarazy).Po modlitwie w tym miejscu idziemy w góry. Najpierw wspinamy się do atrakcyjnego labiryntu skalnego tzw. Błędnych Skał na wysokości 852 m., podziwiając przepiękne formy skalne i doskonałe widoki na Karkonosze i czeskie góry. Pan Bóg daje nam w między czasie słoneczną pogodę. Schodzimy do busa i szosą Stu  Zakrętów jedziemy do Karłowa. Chcemy jeszcze zdobyć Szczeliniec (919 m) najwyższy szczyt Gór Stołowych. Malownicze formy skalne, schodzimy po schodkach przez Diabelską Kuchnię  do Piekiełka (głębokiej szczeliny), a potem odnosimy się na taras zwany Niebem. Stąd widać panoramę Kotliny Kłodzkiej i położonych za nią Gór Bardzkich. Następnie kierujemy się w stronę południowych partii skał i mijamy Kołyskę Ducha Gór, tj. kilkutonowy blok skalny, który obciążony dodatkowo 1-2 osobami, można jedną ręką wprawić w ruch. Idąc dalej przechodzimy przez wąskie szczeliny. Zaraz za nimi znajduje się skałka przypominająca kwokę siedzącą na gnieździe. Potem widzimy Koński Łeb, Kazalnicę i Słonia. Wracamy przepełnieni wrażeniami do Wambierzyc. Ostatnią atrakcją we wtorek jest iluminacja świetlna bazyliki i śpiew pieśni religijnych wraz z młodzieżą białoruską.

W środę zwiedzamy ZOO i oceanarium we Wrocławiu. To bardzo ciekawa lekcja biologii i zoologii. Chociaż jeszcze wakacje to z zapałem rozpoznajemy różne gatunki zwierząt, ptaków i ryb.

Chwała Bogu za piękno stworzonego świata. Z wdzięcznością ks. Kazimierz.

Tak najkrócej i najpełniej podsumować można tegoroczne żniwa. Nasz region ominęły nawałnice i huragany niosące zniszczenia i spustoszenia w uprawach i domostwach. Ożywczy deszcz podtrzymywał wegetację roślin i sprawił, że susza nie była aż tak dotkliwa jak w innych częściach kraju. Plony zebranych zbóż są zupełnie przyzwoite czy wręcz bardzo dobre. Boża opatrzność towarzyszyła nam i wspomagała nasz rolniczy trud.

16 sierpnia za te i inne łaski dziękowaliśmy Stwórcy podczas parafialnych dożynek. Tradycją naszych przodków na uroczystą eucharystię przynieśliśmy dożynkowe wieńce. Wraz z bochnem chleba zostały one ofiarowane na ręce kapłanów- ks. proboszcza Kazimierza Jóźwika i ks. Stanisława Abramczuka. Dokonali tego starostowie dożynek- państwo Monika i Andrzej Mróz z Jaworka. Wprowadzone w uroczystej procesji do świątyni spoczęły u stóp ołtarza stając się symbolicznym darem wszystkich rolników. Zawarty w nim został ich trud, krople potu i ogromna wdzięczność za ten „zbożny czas”.

Po  zakończeniu  mszy świętej uroczystości dożynkowe przeniosły się do przykościelnej kaplicy. Przedstawiciele każdej miejscowości przybliżyli obecnym symbolikę swojego dożynkowego wieńca. Różnorodna była forma prezentacji- od krótkiego tekstu prozatorskiego poprzez wiersze i stylizowane na ludowo przyśpiewki. Część oficjalną zakończyło wystąpienie obecnej na dożynkach Wójt Gminy Wierzbno- p. Hanny Kelleher. Uroczystość dziękczynienia za plony stała się okazją do spotkania społeczności parafialnej.  Rozmowy licznie przybyłym umilała muzyka Zespołu Divers  z Grębkowa, a przysłowiowy „żar lejący się z nieba” próbowaliśmy łagodzić lodami i chłodzącym napojem.

„Gratus esse debet, qui beneficjum accepit” (powinien być wdzięczny ten, kto przyjął dobrodziejstwo)- głosi łacińska maksyma. Jesteśmy wdzięczni za dobrodziejstwa, którymi tak hojnie darzy nas Bóg. Pamiętamy o nich i nasze parafialne dożynki były tego wyrazem.

Małgorzata Wąsowska