Aspera resprima est, sed fert industria laudem” – Wysiłek jest na początku rzeczą przykrą, lecz przynosi chlubne zwycięstwo.

Słowa tej łacińskiej maksymy wydają się najbardziej wymownym i trafnym podsumowaniem Święta Epifanii (Objawienia Pańskiego) w naszej parafii. Po raz trzeci publicznie wyraziliśmy wdzięczność Panu Bogu za Narodzenie Jego Syna, a naszego Zbawiciela.

Sceneria Orszaku Trzech Króli A. D. 2017 – przygotowania i sam przebieg – wiązała się z podejmowaniem nowych wyzwań i pokonywaniem niespodziewanych trudności, zarówno przez organizatorów, jak i uczestników. W przejmującym chłodzie, przy padającym śniegu konsekwentnie i z mozołem wznoszono szopkę i przygotowywano kolejne mansjony.

Wszystko po to, aby sceneria urealniała niezwykłe wydarzenia sprzed 2000 lat, aby podążający za Melchiorem, Baltazarem i Kacprem mogli duchowo przenieść się w czasie, poczuć tamten klimat i spróbować utożsamić się ze świadkami narodzin Pana. W dużym stopniu stało się to doświadczeniem realnym, nie tylko symbolicznym. Aura? A może Opatrzność Boża sprawiła, że w Orszaku królowały prostota i naturalizm. Bardzo niskie temperatury wpłynęły na wystrój mansjonów, pieszą wędrówkę Mędrców do Stajenki, konieczność „stosowania zabiegów rozgrzewających”, bo mróz skutecznie mroził ciała uczestników, a oblodzona trasa wędrówki wymuszała czujność i potrzebę asekuracji. Jednym słowem mało komfortowe warunki! To przysłowiowy powrót do źródeł.

Życiowy komfort pozostawili przecież przed wiekami Trzej Królowie decydując się na wędrówkę w nieznane za światłem Betlejemskiej Gwiazdy i na uwielbienie Dzieciątka.

A Święta Rodzina tułająca się w poszukiwaniu miejsca na odpoczynek? Nasze trudy i dyskomfort w drodze do wierzbiańskiego Betlejem pozwoliły w pewnym stopniu zasmakować ich realia.

Warto było opuścić ciepłe mieszkanie, zejść z przysłowiowej kanapy. Utwierdziliśmy się w przekonaniu, że zewnętrzna oprawa, nowinki współczesności, które uważamy za wskazane do kształtowania naszych relacji z Panem Bogiem są mało ważne, zbyteczne. Wspólnie z Mędrcami oddaliśmy pokłon Dziecięciu, spotkaliśmy Je, a nasz orszakowy trud był niczym mirra, złoto i kadzidło.

Orszak bogaty w metaforykę!

Deo gratias!

Małgorzata Wąsowska

WIERZBNO

6 stycznia 2017r.

• 11⁰⁰– uroczysta Msza Św.
• 12³⁰– uformowanie Orszaku na placu przy Pieczarkarni

W programie:

• uroczysty przemarsz do stajenki
• mansjony z wydarzeniami towarzyszącymi narodzeniu Pańskiemu
• wspólne, głośne kolędowanie
• pokłon Małemu Dzieciątku
• ciepły poczęstunek

Serdecznie zapraszamy
Parafia w Wierzbnie

„Słowo stało się Ciałem
i zamieszkało wśród nas.
I oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca
pełen łaski i prawdy” (J1,14).

Jezus Chrystus, Wcielone Słowo, przychodzi w nasz ludzki świat, aby każdy człowiek: dziecko, chłopiec i dziewczyna, małżonkowie i rodzice, starszy, schorowany i samotny, doświadczył pokoju i przebaczenia, prawdziwej radości i miłości Boga.
Jezus uczy nas, byśmy siebie nawzajem obdarzali pokojem i przebaczeniem.
Jezus pragnie byśmy byli szczęśliwi jak pasterze w stajence betlejemskiej i dzielili się miłością w gronie rodziny, sąsiadów, a także z każdym napotkanym człowiekiem.
Jezus daje nam czas łaski, czas zbawienia, abyśmy na codzień starali się żyć w łasce uświęcającej, wystrzegając się wszelkiego dobrowolnego grzechu.

Siostro i Bracie!
Z całego serca życzę Wam, byście spotkali w tych dniach Jezusa Chrystusa przychodzącego w drugim człowieku i z radością przyjęli Go do swego domu. Życzę zdrowia, pokoju ducha i wszelkich łask od Bożej Dzieciny narodzonej dla nas w Betlejem. Życzę błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia, serdeczności i jedności w rodzinach podczas wspólnego śpiewu kolęd.

Z darem modlitwy przy dzieleniu się opłatkiem w Wigilijny wieczór
– ks. Kazimierz Jóźwik

P. S. Z serca zapraszam 6 stycznia 2017 r. do udziału w III Orszaku Trzech Króli w Wierzbnie. Początek Orszaku o 12.30 przy pieczarkarni, śpiewając wspólnie kolędy, przejdziemy do Stajenki przy kościele, gdzie znajdziemy gorący bigos lub grochówkę.

Szybkimi krokami zbliżają się Święta Bożego Narodzenia. Każdy z nas czuje wokół świąteczną atmosferę. W naszej parafii w tym roku wiele osób angażowało się w owocne przeżywanie czasu Adwentu. Warto podsumować ten czas przygotowania na spotkanie z Chrystusem, aby zobaczyć dobro i wraz z Maryją wielbić za wszystko Wszechmogącego Boga.

1. Jestem wdzięczny tym, którzy zaangażowali się w czuwanie z Najświętszą Maryją Panną, uczestnicząc o 7.00 rano w Mszach Roratnych i to trzy razy w tygodniu (w poniedziałki, środy i soboty). Zapoznaliśmy się z wieloma świętymi podczas każdej homilii, aby chętnie realizować Bożą wolę.

2. Młodzież z wolontariatu parafialnego w czasie Adwentu odwiedziła około 130 osób starszych i chorych, aby wnieść im trochę radości i pozdrowić z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia. Dla każdego Seniora młodzi przygotowali maleńki upominek (kilka własnoręcznie wypieczonych pierników) i zaproszenie na spotkanie opłatkowe. Z radością zauważyłem jak wiele dobrego potencjału drzemie w młodzieży. Niech Maryja otacza ich płaszczem opieki i wyprasza naszym woluntariuszom potrzebne łaski.

3. Spotkanie wigilijne dla Seniorów (18 grudnia) zjednoczyło wielu ludzi dobrej woli, aby przygotować dania wigilijne, przywieść stoliki i krzesła, udekorować salę w budynku GSu, a także dopomóc szanownym Seniorom dotrzeć do Wierzbna. Serdecznie dziękuję za to zaangażowanie i klimat serdeczności. Dziękuję młodzieży z klasy I i II gimnazjum za jasełka, pani Organistce wraz z naszą scholą za kolędowanie. Mała Antosia na skrzypcach grała piękne melodie kolęd. Jestem wdzięczny pani wójt Hannie Kelleher i Sekretarz Gminy pani Barbarze Kowalczyk za obecność i ciepłe słowa skierowane do Seniorów. To spotkanie i dzielenie się opłatkiem przebiegało w ciepłej, rodzinnej atmosferze.

4. Inicjatywa: „Rodzina – Rodzinie”. To kolejna możliwość zaangażowania się w konkretną pomoc. W I Niedzielę Adwentu chętni parafianie losowali rodziny potrzebujące lub osoby samotne i chore, dla których przygotowywali paczkę na święta. W kopercie były tylko ogólne potrzeby tych osób bez podawania ich nazwiska. Paczki trafiły już do właściwych rąk i sprawiły adresatom wiele radości. Dzięki tej inicjatywie 25 rodzin w naszej parafii doświadczyło braterskiej miłości i dobroci.

5. Najważniejszym wydarzeniem Adwentu były z pewnością Rekolekcje Adwentowe w dniach 16 – 18 grudnia. Ks. Stanisław Chodźko w naukach rekolekcyjnych mówił nam o fundamentach wiary, o dobrym przygotowaniu do Sakramentu pokuty i o potrzebie zaangażowania w życie wspólnoty parafialnej. W parafii w Zbuczynie, gdzie ks. Stanisław obecnie posługuje, funkcjonuje 59 Kółek Żywego Różańca, w tym 11 męskich wspólnot, 5 kręgów Domowego Kościoła, Akcja Katolicka, Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, Oaza Dzieci Bożych i inne. Zrozumieliśmy, że przed nami jeszcze wiele do zrobienia i jeśli będzie ma to Boża wola oraz chętni parafianie, mamy dużo możliwości.

Z serca dziękuję wszystkim, którzy chętnie i radośnie służą, świadczą o swojej wierze i miłości. Takim sposobem budują Kościół żywy jako wspólnotę serc.

Z modlitwą – ks. Kazimierz

W 98 rocznicę odzyskania Niepodległości nasi rodacy w różny sposób przejawiali swoją miłość do Ojczyzny. W naszej społeczności, podobnie jak w latach ubiegłych, zgromadziliśmy się w kościele na Eucharystii, by prosić Pana Boga o błogosławieństwo dla Polski i wszystkich Polaków w kraju i na emigracji.
W 1918 roku, po ciężkich latach rozbiorów, Polska odzyskała niepodległość. Można powiedzieć, był to prawdziwy cud. Nastąpiło scalenie naszego narodu z trzech obcych tkanek w jeden organizm. I chociaż potrzeba było wiele pracy i reform, to udało się dzieło powstania z kolan niewoli.
Nasza Ojczyzna, która w tym roku uroczyście świętuje 1050-lecie Chrztu Polski, miała na przestrzeni dziejów wielu wspaniałych Polaków, gorliwych patriotów. Wszyscy oni, mimo różnic w poglądach, mieli wspólny mianownik: dobro Polski. Mimo odrębności, zawsze na pierwszym miejscu pozostawała dla nich Ojczyzna.
Wielki Rodak św. Jan Paweł II mówił do nas: „Ojczyzna jest wspólnym dobrem wszystkich obywateli i jako taka jest wielkim obowiązkiem. Ojczyzna to jest dziedzictwo, stan posiadania wartości i treści duchowych, jakie składają się na kulturę naszego narodu”.
Podczas Mszy św. za Ojczyznę w homilii zostało podkreślone, że fundamentem patriotyzmu jest miłość do siebie nawzajem, szacunek i miłość do tego, co Polskę stanowi. Naszą miłość wyrażamy także przez troskę o kulturę języka, unikanie wulgaryzmów i przez szanowanie zieleni i troskę o nie zaśmiecanie polskiej ziemi.
Po Mszy św. wystąpiła pani Wójt Hanna Kelleher i podkreśliła potrzebę wzajemnego szacunku oraz współpracy dla dobra naszej społeczności. Młodzież z klasy II gimnazjum przybliżyła nam historyczną drogę ku niepodległości.
Następnie wspólnie przeszliśmy do pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego, gdzie zabrał głos druh Andrzej Chabiera. Towarzyszył nam poczet sztandarowy OSP Wierzbno i druhowie strażacy. Minutą ciszy uczciliśmy pamięć poległych w obronie Ojczyzny. Oficjalna część zakończyła się odśpiewaniem hymnu narodowego. Wszyscy chętni, aby śpiewać pieśni patriotyczne, udali się na plac rekreacyjny za plebanią. Tam przy ognisku jeszcze długo rozbrzmiewały pieśni i posilaliśmy się kiełbasą pieczoną w ogniu.

Módlmy się w intencji naszej Ojczyzny, aby zapanowała zgoda i braterska miłość pokonująca wszelkie podziały. Ks. Piotr Skarga uczy nas modlitwy:

„Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki karności Twojej racz nas nie wypuszczać.
Błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę Imieniowi Twojemu przynosiła.
Ześlij Ducha Świętego na sługi twoje
rządy naszego kraju sprawujące,
by wedle woli Twojej,
mądrze i sprawiedliwie ludem Tobie powierzonym
zdołali kierować. Amen”.