Jakie inne, obok uczucia, względy zadecydowały o poślubieniu przez Mieszka Dobrawy? W jakich okolicznościach zginął biskup Stanisław ze Szczepanowa? Jakie dylematy przeżywała młodziutka królowa Jadwiga? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań dostarczył spektakl „Od chrztu Polski do chrztu Litwy”. Zaprezentowany on został podczas III Festynu Rodzinnego „Rodzina Górą!” 5 czerwca w Wierzbnie przez uczniów Publicznego Gimnazjum w Wierzbnie.
Wpisując się w obchody 1050 rocznicy chrztu Polski przygotowaliśmy przedstawienie, którego oś stanowi przyjęcie przez Mieszka i jego drużynę nauki Mistrza z Nazaretu. Pomysłodawcą przedsięwzięcia był ksiądz Kazimierz Jóźwik. Intencją wszystkich zaangażowanych w przygotowanie spektaklu było ukazanie różnych aspektów związanych z chrystianizacją naszego kraju. Poprzez sceny: „Mieszko i Dobrawa”, „Zjazd gnieźnieński”, „Przy grobie biskupa Stanisława” i „Dylematy Jadwigi”, możemy śledzić zarówno umacnianie się tożsamości narodowej, zakorzenianie się młodego państwa w kulturze zachodnioeuropejskiej, jak i osobiste doświadczanie wiary przez możnych ówczesnego świata i przedstawicieli prostego ludu. Tak mogli rozumieć chrzest nasi 
przodkowie. Ktoś może zarzucić, iż jest to wyłącznie fikcja literacka. Nie zachowały się przecież zapisy rozmów Mieszka z Dobrawą czy dyskusja królowej Jadwigi z możnowładcą krakowskim, a są one przytaczane w przedstawieniu. Trudno więc taką formę przekazu traktować jako źródła dla upowszechniania wiedzy związanej z tak znaczącym zagadnieniem. To prawda, ale jest to fikcja prawdopodobna służąca lepszemu i łatwiejszemu zrozumieniu istoty chrztu Polski. Dodatkowym elementem urealniającym tematykę była oprawa literacka i sceniczna przedstawienia. Młodzi adepci sztuki aktorskiej występowali w epokowych kostiumach, na tle scenografii imitującej średniowieczne wnętrza i wypowiadali swe kwestie w języku stylizowanym na język staropolski, z licznymi archaizmami.
„Gdzie chrzest, tam nadzieja, tam źródło zbawienia” zabrzmiało w finałowym utworze. Ta nadzieja towarzyszyła tym, którzy zdecydowali się porzucić Światowida, Morenę i innych czczonych w początkach naszego państwa bogów i iść za Chrystusem. Nie opuszczała kolejnych pokoleń Polaków, w czasach świetności i upadków. A my, czy pamiętamy o swych korzeniach i potrafimy w nich mocno trwać? Pochylenie się nad tym pytaniem stanowiło główne przesłanie naszego spektaklu.
Małgorzata Wąsowska
Warto wymienić zaangażowanych w przygotowanie przedstawienia:
- Reżyser: Małgorzata Wąsowska
- Pomysłodawca: ks. Kazimierz Jóźwik
- scenariusz : Agnieszka Leszko
- dekoracje : ks. kan Stanisław Abramczuk
aktorzy:
- Dobrawa – Katarzyna Leszczyńska
- Mieszko – Igor Szmankowski
- Bolesław Chrobry – Dawid Jaworowski
- Cesarz Otton – Michał Matusik
- Woj – Jakub Łukasiak
- Służka – Wiktoria Chabiera
- Radzim – Rafał Łokietek
- Bogusz – Krystian Polkowski
- Krakowianin – Jakub Łabarzewski
- Matka – Alicja Jaworowska
- Córka – Urszula Turek
- Królowa Jadwiga – Angelika Zalewska
- Dama dworu – Aleksandra Kowalczyk
- Posłaniec – Jakub Trzeciński
- Krakowianin – Krystian Korzeniak
- Narrator – Kinga Kołak
- Solistka – Anna Jaworska